ELDE KALAN DÜDÜKLER

 nnSağlıklı bireyler olarak paranın hayatımızdaki en önemli şey olduğunu herhalde hiç birimiz inkarnnedemeyiz. “Her şey para değil” ,”parayla saadet olmaz” vs. gibi laflar bence her konuda yaptığımıznngibi ana konudan sapmak ve kendimizi avutmaktan başka bir şey değildir. Büyük çoğunluğumuzunnnyaşamını idame ettirebilmek için para konusunda ne hesaplar, ne hokkabazlıklar yaptığını görüyoruz.nnGeneli az gelirli, çok az gelirli, ve çok çok az gelirli bireylerden oluşan toplumumuzda para haddindennnfazla önem kazanmaktadır, çünki çoğu insanımız için “o”nun “birazcığına” bile erişilmesi çok zordur.nnBunun sebepleri bu gün ki konumuz değil…..nnMadem ki ancak “para” deyince kulaklar dikiliyor, o zaman onun hakimiyetini kabul etmemiznngerekir. Ne kadar güzel ideallerden bahsedersek edelim,”canlı” üç beş kuruş kadar etkisi olmaz.nnİnsanımız ezelden beridir paraya çok hakim ve malik olamadığı için, “o”nun azına bile çok değernnveriyor. ”Hiç yoktu ki zaten,bari bundan sonra birazcık ta olsa, olsun,yeter bana ” diyor kısacası.nnFazlasını zaten hayal bile edemiyor büyük çoğunluğu. Durum bu olunca, insanımız “müthiş edebi,nnahlaki ,laf kalabalığı ve “güzel yarınlar” soyutluklarına kulak dahi asmıyor , sadece eline “canlı”nngeçebilecek “üç beş kuruş”u hiçbir şeye değişmemek istiyor…….”Üç beş kuruş arası az acı soslu yaşamnnhakkı” ona yetiyor. Parayı veren de düdüğü alıp çalıyor; Burada işin ilginç yanı “düdüklerin çoğununnnçok ucuz olması”.Böyle gelmiş böyle gidiyor.nnKendi düdüğünün çok değerli olduğunu ve üç beş kuruşa verilmemesi gerektiğini bilenler ise,nndüdüklerine öyle çok değer biçiyorlar ki, kime vereyim, kime vereyim derken sonunda düdüklerininnkimseye veremiyorlar; Hazin melodilerini daracık bir alanda kendileri çalıp kendileri oynuyor…..nnTuncer Yıldırımgeç